ایذه تبعیدگاه نیست!

وقتی نگاه‏ ها به فقر و محرومیتِ جبری شهرستان ایذه باعث می شود که حتی از لحاظ روحی و معنوی نیز مردمان این دیار تحت فشار قرار گیرند جای تأسف بسیاری است. آیا حرمت و کرامت انسانی مردم شهری را می توان با تمکن مالی و امکانات آن سنجید؟!

سوال مهم این است: با وجود ظرفیت‏ های فراوان شهرستان ایذه و مناطق اطراف آن در زمینه‏ هایی مانند کشاورزی، گردشگری، باستان شناسی، صنایع دستی، حمل و نقل، ورزش و ...، چرا به جای بهبود اوضاع فعلی شهرستان، عدم تمکن مالی و امکاناتی آن را دلیلی برای زیر پا گذاشتن حرمت و کرامت انسانی مردم آن قرار داده اند؟!

آیا تبعیدگاه شمردن شهری با ظرفیت‏ های فراوان ذکر شده در بالا، سبب سرخوردگی در بین مردم و به خصوص جوانان آن نمی گردد؟!

آری مردمان خوب شهرستان ایذه زخم خورده ی فراموشی های مستمر مسئولین هستند اما التیام این زخم، پاشیدن نمک روی آن نیست!!!!

اخباری از این دست سبب جریحه دار شدن احساسات مردم شهرستان ایذه می شود این در حالی است که آنها خود را با دست نیافتنی ترین آرزوها امیدوار به آینده نگه داشته اند!!!

ای کاش مسئولین تصمیم گیرنده، چند صباحی در این شهر و بین مردم آن زندگی می کردند تا به جای بی حرمتی، راه احترام را برگزینند و هرگز فراموش نکنند که محرومیت ظاهری دلیل بر فقر ذاتی نیست.

  و چه زیبا سید علی صالحی سروده است:

من دلم گرفته، خوابم خراب

گهواره ام شکسته است،

حالا چه وقت گفتن از پرنده، از قفس،

از قفس هاى در بسته است!؟


/ 0 نظر / 46 بازدید